Sosyalist İşçi - Devrimci, Antikapitalist Haftalık Gazete

Muhattapsız çözüm olmaz
Savaşanlar masaya otursun
Türkler ve Kürtler 25 yıldır süren, çoğu Kürt 40 binden fazla insanın ölümüne, yüzlerce köyün boşaltılmasına neden olan ve uğruna 500 milyar dolardan fazla para harcanan bu savaş bitsin, Kürt sorunu artık çözülsün istiyor.
Bu sorunu çözün!
Daha fazla kan akmaması ve Türkiye haklarının daha fazla fakirleşmemesi için kim bu sorunun çözümünde rol oynayacaksa devlet onunla görüşmelidir. Hiçbir ilke insan hayatından daha değerli olamaz.

1940 yılının 20 Ağustos gününde Stalinist Rusya'nın gizli servisi NKVD ajanı Ramon Mercader, Leon Troçki'yi sürgünde bulunduğu Meksika'daki evinde bir buz baltasıyla öldürdü. 1929'da Rusya'dan Stalin'in emriyle sürgün edilmişti. 1917 Ekim Devrimi'nin kazanımlarını korumak isteyen yoldaşlarının çoğu toplama kamp- larında, açlık grevlerinde ya da infazlar sonucu yaşamını yitirmişti. Stalin'in cesareti Troçki'yi diğerleri gibi oracıkta öldürmeye ya da hapse tıkmaya yetmemişti. Ondan diğerleri gibi sahte bir itiraf alamayacağını da biliyordu.
Sürgüne gönderildikten 11 yıl sonra bir istihbaratçının darbeleriyle öldürülen kişi 1905 ve 1917 yılında devrimin merkezi olan Petersbug'da Sovyetlerin başkanı, Lenin'le birlikte Ekim Devrimi'nin lideri, Kızıl Ordu'nun kurucusu ve iç savaş zaferinin mimarı, enternasyonalist devrimci Leon Troçki'ydi.

Roni Margulies
E, çüş ama! Bu kadarına da pes artık!
Bu BirGün gazetesi hangi örgütün gazetesidir, bilmem. Anladığım kadarıyla sol bir gazete olduğu düşünülüyormuş. Bu gazeteyi ve arkasındaki örgütü kim niye solcu zannediyor, anlamak zor.
Abdullah Öcalan avukatları aracılığıyla şöyle demiş: "Yeni bir süreç başladı. Herkes, her şey tepeden tırnağa değişecek. Kürtler devletin varlığını tanıyacak, kabul edecek. Devlet de Kürtlerin demokratik ulus olma hakkını kabul edecek. Demokratik bir toplum inşa edilecek bu dönemde. 1920'lerde yapılması gereken şimdi yapılacak. 1920'lerde başlanan işi şimdi tamamlayacağız. O zaman Cumhuriyet kuruldu şimdi demokratikleştirilecek... AKP de fazla bekleyemez. Yeni yılı bile bekleyemezler. Eylül'den sonra belli olur, birkaç aya kadar hatta bir iki ay sonra AKP'nin gerçek niyeti, gidebileceği yer belli olur. Samimi olup olmadıkları netleşir."

KESK, TİS için Ankara'ya yürüdü
Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu (KESK) toplu sözleşme ve grev hakkı için Ankara'ya yürüdü. Yürüyüşün İstanbul kolu, 13 Ağustos Perşembe günü Kadıköy Altıyol'da yapılan basın açıklamasının ardından yola çıktı. DSİP üyelerinin de katıldığı basın açıklamasında konuşan KESK Genel Başkanı Sami Evren, yapılan toplu görüşmeleri ilkokul müsameresine benzeterek, "Bu müsamerede figüran olmayacağız" dedi. Otobüslerle Gebze'ye geçen kamu emekçilerine burada polis saldırdı. Gebze'de yürüyüş ve basın açıklaması yapılmasına karşı çıkan Gebze Emniyet Müdürü Ali Şahinli; "Burası Gebze, burası benden sorulur burada sizi yürütmeyeceğiz" dedi. Görüşmeler devam ederken gaz bombası ve coplarla yapılan saldırıda, Eğitim-Sen Genel Başkanı Zübeyde Kılıç'ında içlerinde bulunduğu altı KESK'li yaralandı.
15 Ağustos'da Ankara'ya ulaşan kamu emekçileri Başbakanlık önüne yürüdüler. Burada polisin barikat kurmasının ardından KESK heyeti Başbakanlık'a giderken KESK üyeleri ise Güvenpark'da bekleyişe geçtiler. Toplu görüşmede ilk gündem olarak TİS ve grev hakkını öneren KESK heyeti, bu gündemin kabul edilmemesi üzerine toplantıdan ayrılarak Başbakanlık önünde açıklama yaptı. Toplu görüşme masasının meşru olmadığını ifade eden KESK Genel Başkanı Sami Evren "8 yıldır yapmış olduğumuz görüşmelerin hiçbirisinde mali konularla ilgili bir kazanım sağlanılmamıştır. Zam oranı bellidir, %5,5'dir. Dolayısıyla siz neyi görüşeceksiniz burada. Eğer son oturumda TİS görüşülmezse, sonbaharda bütün emekçilerinin birlikte grevini örgütleyeceğiz" dedi. Sadece kamu çalışanlarının mağdur olmadığını, kadınların da, emeklilerin de küçük üreticilerin de mağdur olduğunu, işsizlerin sayısının 6,5 milyon olduğunu ifade ederek bütün mağdurların birleşik mücadelesini ilan edeceklerini vurguladı. KESK'in masadan çekilmesinin ardından Memur-Sen ve Kamu-Sen ile devam eden toplu görüşmelerde birinci tur görüşmeler sona ererken, ikinci tur görüşmeler 19 Ağustos'ta yapılacak. 

Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan Mayıs ayı ekonomik verilerine göre işsizlik düştü. İşsizlik oranı Şubat ayında yüzde 16.1'le rekor kırmıştı. Mart'ta yüzde 15.8 olan işsizlik Nisan'da yüzde 14.9'a ve Mayıs'ta yüzde 13.6'ya geriledi. Ancak bu iyi bir haber değil. İşsizlik oranı aşağı inse de TÜİK'in verileri işsizliğin kronikleşen yapısını ortaya koydu. Türkiye hala dünyada en fazla işsiz nüfusa sahip olan beş ülkeden biri.

Türkiye işsizlikte ilk beşte
Dünyada en çok işsizliğin olduğu ülke yüzde 23.6 ile Güney Afrika. Bu ülkeyi yüzde 18.1'le İspanya, yüzde 16.3'le Letonya, yüzde 15.6 ile Estonya izliyor. Türkiye, dünyanın en çok işsizliğe sahip beşinci ülkesi olarak listede yerini aldı.
İşsizlik oranı İrlanda'da yüzde 12.2, Slovakya'da yüzde 11.8, Kolombiya'da yüzde 11.4, Belçika'da yüzde 11.3, Polonya ve Şili'de yüzde 10.7. Avrupa ve ABD'de ise işsizlik oranları yüzde 10'a dayanmış durumda. İşsizlik oranının en düşük olduğu ülkeler yüzde 2.4'le Tayland ve Ukrayna.

İrem Nur Aksu
2-6 Ekim İstanbul: Antikapitalist günler başlıyor
IMF ve Dünya Bankası bu sene Türkiye' ye geliyor. Her yıl düzenli olarak gerçekleştirdikleri toplantılarını 6-7 Ekim' de istanbul'da yapacaklar. Kalacakları otellerden, yiyecekleri menülere her şey hazırlanmış durumda. Bütün harcamalarının toplamı 20 Milyon Euro' ya inmiş olması Türkiye egeemen sınıfını sevindiriyor ancak bu yüksek rakamın faturası bile henüz IMF gelmeden işçi ve emekçilerin verdiği vergilerden yani bizim cebimizden çıkıyor. Dünyanın efendileri son krizden çıkış için çeşitli öneriler hazırladıklarını söylüyor, reçetelerini uygulatmak üzere geliyorlar. Ama reçete de ne işsize iş, ne de çalışana hakettiğini veren öneriler olacak. Bugüne kadar gittikleri her ülkede yapılan anlaşmalarda olduğu gibi işsizlik artışı ya da ucuz iş gücü, özelleştirmeler, sadece cebimizde para var ise yararlanabileceğimiz sağlık hizmetleri, paramız yoksa belki  de ölüme terk edileceğimiz sosyal haklardan yoksunluk, sendikasızlaştırmaya dönük uygulamaların hayata geçirilmesi gibi sayısız yıkıcı politikayı dayatmak için geliyorlar. Verilere göre üye ülkelerden 14'ünün ekonomisi borç almadan öncekine göre % 15 küçülmüştür. 32 ülke daha da fakirleşmiştir. Ekonomi ve istihdam alanlarında ilerlemenin aksine borçlu ülkelerin büyük çoğunluğunda gerileme ve yoksulluk büyümüştür. Bugün küresel sermaye ve zenginlikleri elinde bulunan bir avuç azınlık karlarına kar katarken milyonlarca insan hem onların neden olduğu kötü koşullarla, ölümlerle boğuşmakta hem de yine onların rekabet hırsıyla daha fazla kirlettikleri küresel ısınma tehditiyle karşı karşıya.

Şenol Karakaş
Karl Marks ölmeden birkaç sene önce kendisiyle röportaj yapan bir gazeteci şunları yazıyor: "Bütün bu söyleşi, yaşın ve çağların izi üzerine, günün konuşmaları ve akşam sahneleri, zihnimde, yanıtını bu bilgeden isteyeceğim varlığın nihai yasasıyla ilgili sorusunu düşürdü aklıma. Dilin derinliklerine dalarak ve vurgunun yükseklerine çıkarak, devrimciyi ve filozofun sözlerini şu vahim sözcüklerle kestim: 'Nedir?'… 'Nedir?' diye sorduğum soruya, derin ve ağırbaşlı bir tonla yanıt verdi: 'Mücadele!' Başta sanki çaresizliğin yankısını duymuşum gibi geldi bana; ama ola ki, bu yaşamın yasasıydı."

Mücadele, yaşamın yasası olduğu gibi, egemen fikirler dünyasını parçalayacak da tek araçtır. İşçi sınıfının kapitalist üretimin kendi doğasından kaynaklanan devrimciliği, yine kapitalist sınıfın tüm toplumsal yapıların en derinlerine işleyen fikirlerinin egemenliğiyle örselenir. Egemen fikirler, her gün yeni baştan işçi sınıfını böler. Bu yüzden işçi sınıfının fiziksel bölünmüşlüğünden daha önemlisi, fikri bölünmüşlüğüdür. Her politik konu, dünyada yaşanan her keskin politik tartışma, işçi sınıfının saflarında da aynı sertlikte yaşanır. Egemen sınıf, tüm propaganda araçlarıyla, yukarıdan aşağı, radikal bir değişimin gerçekleşemeyeceği yönünde fikri saldırısıyla işçilerin dünyasında hegemonya kurmaya çalışır. Devlet, aile, din, eğitim, her yanı kuşatan boğucu bir ağ olarak medya, kültürel ve ahlaki değerlerin toplamı, egemen sınıfın silah arkadaşları olarak sadık rollerini oynar. Bu rol, temelde, kapitalist sistemin akla uygun tek sistem olduğunu, olsa olsa bir miktar daha reforme edilerek biraz daha akla uygun hale getirilmesinin yeterli olacağını anlatmaktan ibaret.

Ozan Tekin
Kürt sorununun çözümünde girilen yeni dönem, barış talep eden güçlerin tamamı tarafından son derece olumlu olarak değerlendiriliyor. Hem ana akım medyada, hem de tüm toplumda, sorundan bahsedilirken kullanılan dil dahi değişti. Devletin şahin politikalarından vazgeçmesi, Kürt halkının haklı taleplerinin önemli bir kısmının karşılanması; yani soruna siyasi bir çözüm getirilmesi ve Kürt kimliğinin tanınması gündemde.
Bu gelişmelere kimler üzülmektedir? Birincisi, hiç şüphesiz, bu kirli savaşın sürmesinden çıkarı olanlar. İkincisi, örgütlü faşistler ve milliyetçiler. Bunların üzülmesinde, sürece direnmesinde şaşılacak bir şey yok. Ancak sosyalist soldaki bazı çevrelerin de çözüme, Kürt hareketinin muhatap alınmasına itiraz etmesi; cesur(!) analizler sonucu Ulusların Kendi Kaderini Tayin Hakkı'nı Marksizm'den çıkarması, sosyalistleri doğal olarak şaşırtmaktadır.